در آن زمان فرمانرواى جند بوده گسيل داشت و فرمود تا به اتفاق شاهزاده عليه كفار حرب كنند . در همان زمستان خوارزمشاه مىخواست به يارى سلطان غور رود ولى خبر موفقيتهاى وى را در مبارزه با دشمنان دريافت كرد و بدين سبب لشكركشى را معوق داشت . نامهء ديگرى كه به غياث الدين خطاب شده به اواخر رمضان ( ژانويه 1183 هجرى ) مورخ است « 1 » . خوارزمشاه پوزش مىطلبد كه ديدار معهود بارى ديگر صورت نگرفته و ضرورت حتمى وى را ناگزير كرده تا به ماوراء النهر لشكر كشد و پس از بازگشت از آنجا اسبان چنان خسته و فرسوده شده بودند كه لشكركشى تازه متعذر بوده است « 2 » . در نامه‌هائى كه طى سال 578 هجرى ، در اواسط ماه جمادى الثانى و اواسط رجب ( اكتبر « 3 » و نوامبر « 4 » سال 1182 ميلادى ) به اتابك « پهلوان عراق » « 5 »

--> ( 1 ) - در اواخر رمضان . ( 2 ) - « متون » ، ص 80 - 78 ( بغدادى ، « كتاب التوسل » ؛ نسخهء خطى ليدن ، شمارهء 285 ، ورقهاى 28 - 26 ) . ( دقيق‌تر مىبود اگر به « نامه‌هاى ديگر » اشاره مىشد ، زيرا كه در اوراق ياد شدهء « متون » مستخرجاتى از پنج نامه كه به غياث الدين غورى نوشته شده بوده ، منقول است . متن كامل اين نامه‌ها در چاپ بهمنيار ، ص 165 - 145 آمده است - هيئت تحريريه ) . ( 3 ) - دراواسط ماه جمادى الثانى ( 4 ) - در اواسط رجب . ( 5 ) - لن - پول ، « دودمانهاى مسلمان ، ص 144 . ( منظور جهان پهلوان محمد ايلدگزى اتابك آذربايجان و امير حقيقى دولت سلجوقيان عراق مىباشد ، وى به گفتهء راوندى از 570 تا 582 هجرى حكومت كرد . در تأليف لن - پول از 568 تا 582 ذكر شده - هيئت تحريريه ) .